Trójnogi kot – jak się przygotować?

Kot po amputacji

U większość kotów rekonwalescencja po amputacji przebiega bardzo dobrze i szybko. Nasz prywatny kot przeszedł ten zabieg w bardzo młodym wieku i teraz można powiedzieć, że nie widać po nim niepełnosprawności dopóki się nie zauważy, że czegoś jednak brakuje 🙂

Koty po amputacji żyją pełnią życia, wymagając jedynie minimalnych zmian poza początkowym okresem rekonwalescencji. Ten poradnik zawiera ważne informacje na temat procesu rekonwalescencji oraz wskazówki, jak pomóc kotu po amputacji żyć pełnią życia.

Choć poruszają się trochę inaczej niż większość kotów, nie musisz wiele zmieniać, aby zapewnić nowemu członkowi rodziny – trójnogowi – komfort w domu.

Jakie są przyczyny amputacji?

Urazy
Poważne urazy nogi i złamania kości mogą prowadzić do sytuacji, w której amputacja nogi jest lepsza niż jej ratowanie. Sam uraz może nie być tego przyczyną, a powikłania z nim związane, takie jak infekcja, mogą skutkować koniecznością amputacji. Do najczęstszych urazów skutkujących amputacją należą: wpadnięcie we wnyki, potrącenie przez samochód, atak większego zwierzęcia i upadek z dużej wysokości.

Wada wrodzona
Niektóre koty rodzą się z wadami kończyn. Mogą one mieć kończyny, które są niesprawne lub wymagają amputacji we wczesnym stadium. Często można je rozpoznać po nietypowych kikutach pozostawionych po nich.

Rak
Jeden rodzaj raka u kotów, zwany kostniakomięsakiem, jest najczęstszym typem raka u kotów, które przeszły amputację. W zależności od agresywności nowotworu, leczeniem zalecanym przez lekarza weterynarii może być amputacja kończyny.

Rekonwalescencja po operacji

Koty zadziwiają szybkością, z jaką adaptują się do nowych warunków. Wiele kotów porusza się bez problemu, zanim zostaną zdjęte szwy, co zazwyczaj następuje po dwóch tygodniach.

Twój trójnożny kot potrzebuje małego i cichego pokoju, kojca dla kota lub dużej klatki, aby rozpocząć proces rekonwalescencji. Twoim głównym celem jest ograniczenie jego aktywności, aby nie zrobił sobie krzywdy ani nie rozerwał szwów. W tym miejscu powinno być miejsce na jedzenie, wodę, legowisko i kuwetę.

Koty z amputowaną przednią łapą

• Bardzo dobrze skaczą, ale mają trudności z lądowaniem. U kotów to przednie łapy zazwyczaj dźwigają największy ciężar, więc siła uderzenia rozkłada się nieproporcjonalnie na tę jedną przednią łapę. Zapewnij im wiele możliwości łatwego zejścia z wysokości.
• Jeśli amputowana została łapa dominującą, mogą próbować zakopywać w kuwecie kupę i siusiu tą drugą łapą. Pomóż im, zakrywając im rzeczy.
• Czasami koty mogą radzić sobie w kuwecie poprzez stanie na tylnych nogach i zakopywanie posiadają przednią łapą. może to jednak sprawiać problemy u kotów niedoświadczonych i kończyć się wybrudzeniem.

Koty z amputowaną tylną łapą

• Mają problemy z lądowaniem po upadku z większych wysokości, ponieważ lądowanie wymaga, aby obie tylne nogi były sprawne.
• Mają tendencję do przewracania się w kuwecie, zakopując odchody. Wysokie kuwety mogą im w tym pomóc.
• Czasami używają ogona, aby zrekompensować brak tylnej nogi i utrzymać równowagę.
• Nie potrafią skakać tak wysoko, co nie jest wadą, jeśli weźmiemy pod uwagę, że blaty kuchenne są wolne od kotów. Tylne nogi są siłą napędową do wyższych skoków. Niezbędne mogą okazać się schodki.

Kuweta

Ogólnie rzecz biorąc, dla kotów trójnożnych zalecamy jedną z poniższych opcji:

Kuweta otwarta z wysokimi bokami i stosunkowo niskim wejściem z przodu.

Kuwety dla starszych kotów są również łatwe w obsłudze dla kotów z amputowanymi kończynami.

Generalnie nie polecamy kuwet zamkniętych z drzwiczkami dla kotów trójnożnych, ponieważ wymagają one dodatkowej siły, żeby się do nich dostać. Zdecydowanie polecamy zakup jakiejś maty do kuwety, szczególnie na pierwsze kilka miesięcy, ponieważ koty trójnożne potrafią rozrzucać żwirek nieco bardziej niż koty czworonożne. Koty trójnożne bez przedniej łapki mają problemy z kopaniem w kuwecie. Kuweta z wysokimi bokami to największe ułatwienie, bo kot może się o nią oprzeć, żeby utrzymać równowagę.

Drapak

Nawet wysoki drapak dla kota, których dolne części zapewniają mnóstwo miejsc do wspinania się na wyższe poziomy. Wszystko, co ma rampę, schody lub niski punkt wejścia, jest świetne. To również świetny sposób na zachęcenie kota do ćwiczeń i rozciągania.

Miski na jedzenie/wodę

Umieszczenie miski na jedzenie na podwyższeniu lub na podwyższonej powierzchni, aby kot nie musiał się schylać, aby z niej jeść, bardzo pomaga w utrzymaniu prawidłowej postawy. Ułatwia to również mu jedzenie z miski. Jednocześnie pamiętać należy, że najlepszy materiał na miski to ceramika lub stal oraz warto zwrócić uwagę na niski rant takiej miseczki.

Legowisko

Możesz rozważyć zakup legowiska ortopedycznego, pianka memory pomaga równomiernie rozkładać nacisk na stawy. Maty chłodzące mogą przysłużyć się do łagodzenia bólu stawów, który może pojawić się w skutek nadmiernego obciążania jednej kończyny zamiast dwóch.

Zagrożenia długoterminowe

• Arthritis (zapalenie stawów), ponieważ utrata kończyny zaburza naturalną postawę kota trójnożnego, a koty te muszą chodzić i biegać inaczej niż koty czworonożne, mogą mieć problemy ze stawami, gdy będą starsze. Zapalenie stawów jest największym problemem u seniorów, a można pomóc w utrzymaniu ich stawów w dobrej kondycji, podając im suplementy z glukozaminą dla kotów. W tym celu skonsultuj się z lekarzem weterynarii.
• Ból fantomowy. Podobnie jak u ludzi po amputacji, koty po amputacji mogą odczuwać ból fantomowy amputowanej kończyny. Może to wymagać konsultacji u lekarza weterynarii i stosowania odpowiednio dobranych leków.
• Odpowiednia dieta. Otyłe koty trójnożne mogą cierpieć na silne bóle stawów, dlatego należy ściśle kontrolować ich dietę i wagę. Może to być trudne w przypadku kotów z obsesją na punkcie jedzenia, ale pomaga im to uniknąć bólu.
• Depresja. Chociaż wszystkie koty mogą popaść w depresję z powodu zmiany sytuacji życiowej, w większości przypadków to starsze koty mają trudności z adaptacją. Objawy depresji u kotów mogą obejmować letarg, wydłużony czas snu, brak zainteresowania aktywnością i zmniejszony apetyt.